Zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii, kto wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, odpowiedzialności karnej za przestępstwo posiadania narkotyków podlegać więc będzie każda osoba, która zostanie zatrzymana z narkotykami, niezależnie od tego czy środki odurzające posiadała tylko na własny użytek, czy też chciała je następnie sprzedać.

Powyższe potwierdza m.in. postanowienie Sądu Najwyższego- Izba Karna z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt: I KZP 22/09, w którym Sąd stwierdził, że „na podstawie art. 62 ustawy (…) o przeciwdziałaniu narkomanii (…) karalny jest każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej „wbrew przepisom ustawy”, a więc w celu dalszej sprzedaży lub udzielenia ich innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia – czy to za jakiś czas czy niezwłocznie, jeżeli sprawca posiada środek odurzający lub substancję psychotropową w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla nich charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek”, żeby więc uznać iż dana osoba popełniła przestępstwo posiadania narkotyków, ilość posiadanej przez nią substancji niedozwolonej musi pozwalać na co najmniej jednorazowe odurzenie.

Przeczytaj także: Co muszę wiedzieć jako podejrzany/oskarżony?

            Na gruncie wskazanej ustawy surowszą odpowiedzialność karną poniesie jednakże osoba, która posiada znaczną ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, w takim przypadku ustawodawca przewidział bowiem karę pozbawienia wolności od roku do lat 10. Pojęcie „znacznej ilości” środków odurzających nie zostało w żadnym miejscu zdefiniowane, dlatego posiłkując się ugruntowanym orzecznictwem sądowym w tym zakresie, wskazać należy, że znaczna ilość narkotyku to taka, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych.

Z kolei Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt: AKa 14/06, wskazał, iż „przy ocenie, czy ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych jest znaczna, należy mieć na uwadze nie tylko masę wagową (miligramy, gramy, kilogramy itp.) lecz również rodzaj narkotyków (twarde, miękkie) i ich szkodliwość dla organizmu człowieka oraz liczbę porcji, które można z niego sporządzić, a tym samym liczbę osób, która może być jednorazowo odurzona tym środkiem. Przy uwzględnieniu iż minimalna dawka aktywna amfetaminy wynosi 10 mg, zakwestionowane u oskarżonego 89,84 gramów amfetaminy, z której można sporządzić 8.984 porcje i taka liczba osób jednorazowo mogłaby ulec odurzeniu, należy uznać za „znaczną ilość” substancji psychotropowej w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (…)”. Rozważając więc czy w danym przypadku sprawca dopuścił się kwalifikowanego przestępstwa posiadania narkotyków wziąć pod uwagę należy przede wszystkim ilość posiadanych substancji, a więc ile osób mogłoby się nią odurzyć, a także rodzaj narkotyku oraz jego szkodliwe działanie na organizm człowieka.

Przeczytaj także: Jak możemy Ci pomoc

            Przestępstwo posiadania narkotyków może również stanowić wypadek mniejszej wagi i wówczas sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Oceniając czy w danym przypadku zachodzi wypadek mniejszej wagi, tak samo jak przy „znacznej ilości” narkotyku, należy brać pod uwagę ilość środka odurzającego lub substancji psychotropowej, a także rodzaj narkotyku oraz okoliczności podmiotowe czynu. Na temat wypadku mniejszej wagi obrazowo wypowiedział się Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 28 grudnia 2005 r., sygn. Akt: II Aka 338/05, który został co prawda wydany na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, lecz który nadal pozostaje aktualny. Sąd we wskazanym wyroku wskazał bowiem, że „ilość środka narkotycznego udzielonego innym osobom nie może być jednym kryterium pozwalającym na uznanie czy mamy do czynienia z podstawową, uprzywilejowaną czy też kwalifikowaną postacią przestępstwa z art. 46 lub 48 ustawy z 1997 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Jeżeli jednak mamy do czynienia z sytuacją, gdy łączna ilość narkotyków będących przedmiotem przestępstw z art. 46 i 48 cyt. ustawy popełnionych przez 2 oskarżonych to w sumie niespełna 5 g marihuany (0,9 g + 3,9 g), to trudno uznać by taki rozmiar przestępczej działalności nie traktować jako uprzywilejowanej postaci przestępstw z art. 46 i 48 cyt. ustawy tj. jako wypadków mniejszej wagi. Przecież – przedstawiając tę kwestię obrazowo – taką ilość marihuany można z powodzeniem zmieścić jeżeli nie w pudełku od zapałek to na pewno w małym opakowaniu paczki papierosowej”.

Przeczytaj także:

Warunkowe umorzenie postępowania karnego w sprawie o przestępstwo posiadania narkotyków.

O co wnosić w sprawie o posiadanie narkotyków, o warunkowe umorzenie postępowania karnego czy o jego umorzenie z powodu znikomej społecznej szkodliwości?

            Sprawca czynu przestępnego polegającego na posiadaniu narkotyków musi liczyć się z poniesieniem odpowiedzialności karnej za popełniony czyn, w takim więc przypadku, jak w przypadku każdego innego przestępstwa, może on dobrowolnie poddać się karze, lecz może także wnioskować o umorzenie postępowania z powodu posiadania nieznacznej ilości narkotyków, tylko na własny użytek, bądź o warunkowe umorzenie postępowania, w każdym jednak przypadku przed podjęciem jakichkolwiek działań warto udać się po poradę do prawnika, który doradzi najlepsze rozwiązanie.