Zgodnie z obowiązującymi przepisami karnymi, przestępstwo paserstwa popełnia ten, kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, warto jednakże wiedzieć, iż przestępstwo paserstwa można popełnić również nieumyślnie, zaś sprawca tego czynu będzie podlegać łagodniejszej odpowiedzialności karnej niż w przypadku paserstwa umyślnego.

Jak w przypadku każdego czynu zabronionego, przypisanie sprawcy winy wymaga jednakże ziszczenia się przesłanek ustawowych, dlatego odpowiedzialność karną za przestępstwo nieumyślnego paserstwa poniesie tylko ta osoba, która wypełni znamiona owego przestępstwa określone w przepisach.

Paserstwo nieumyślne popełnia ten, kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Za wskazany czyn sprawca podlega zaś grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Tak jak w przypadku zwykłego paserstwa, paserstwo nieumyślne można popełnić poprzez nabycie rzeczy uzyskanej z czynu zabronionego, np. kradzieży czy oszustwa, oraz poprzez pomoc w jej zbyciu, przyjęcie lub pomoc w ukryciu, odpowiedzialność sprawcy będzie natomiast zależeć od jego wiedzy na temat uzyskania owej rzeczy.

Przeczytaj także:

Co muszę wiedzieć jako podejrzany/oskarżony?

ARESZT / ZATRZYMANIE

Ustawodawca w omawianym przepisie posłużył się jednakże bardzo niedookreślonym terminem, gdyż każdorazowe przypisanie sprawcy, iż popełnił on przestępstwo paserstwa nieumyślnego, wymaga dokładnego przeanalizowania sprawy i ustalenia czy dana osoba „na podstawie towarzyszących okoliczności powinna i może przypuszczać”, iż dana rzecz znalazła się w obrocie nielegalnie. Wart więc w tym zakresie posłużyć się orzecznictwem sądowym, które wyjaśnia kiedy dochodzi do popełnienia przestępstwa paserstwa nieumyślnego.

Zgodnie bowiem z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt: III KK 355/16, „Domeną paserstwa nieumyślnego jest to, iż sprawca nie wie, że rzecz będąca przedmiotem jego działań została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, lecz w konkretnym układzie okoliczności faktycznych, w których podejmuje określone czynności w stosunku do rzeczy, istniały możliwości powzięcia przez niego przypuszczenia, że rzecz została uzyskana za pomocą takiego czynu. Innymi słowy sprawca tego przestępstwa nie zdaje sobie sprawy, chociaż mógł i powinien przypuszczać na podstawie towarzyszących okoliczności, że nabywa lub pomaga do zbycia albo przyjmuje lub pomaga do ukrycia rzeczy, która pochodzi z czynu zabronionego. W tym wypadku nie może być mowy o chęci, dążeniu czy świadomości w zakresie realizacji czynu zabronionego”.

Z kolei w wyroku z dnia 29 czerwca 1999 r., sygn. akt: II AKa 75/99, Sąd Apelacyjny w Katowicach stwierdził, iż „Oskarżony jest dojrzałym człowiekiem, w pełni sprawnym intelektualnie, doświadczonym, z racji prowadzonej wówczas działalności doskonale zorientowanym w sprawach przewozów samochodowych. Mając powyższe na uwadze nie może budzić żadnych wątpliwości poczynione przez Sąd Wojewódzki ustalenie, iż widząc niekompletne numery rejestracyjne w bardzo drogim samochodzie z przyczepą, będąc świadkiem ich przekręcania, przy czym samochód ten stoi nie na parkingu czy innym tego typu miejscu, ale na prywatnej posesji, to oskarżony powinien był i mógł przewidzieć, iż samochód ten pochodzi z nielegalnego źródła, a mimo to pomagał w jego ukryciu w sposób opisany w wyroku, licząc na finansową rekompensatę”, ustalenie więc czy w danym przypadku zostało popełnione przestępstwo paserstwa nieumyślnego wymaga przede wszystkim dokonania oceny zachowania sprawcy, uwzględniając m.in. jego wiedzę oraz doświadczenie życiowe, żeby więc uchylić się od odpowiedzialności za popełnienie przestępstwa paserstwa nieumyślnego, sprawca musi sąd przekonać, iż nie mógł nawet podejrzewać, że dana rzecz została uzyskana nielegalnie.

Warto w tym miejscu zauważyć, iż w niektórych przypadkach za paserstwo nieumyślne sprawcę może spotkać surowsza odpowiedzialność karna, jeżeli rzecz będąca przedmiotem czynu zabronionego posiadała znaczną wartość, wówczas podlega on karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Tak samo jednakże jak w przypadku przestępstwa paserstwa, paserstwo nieumyślne może stanowić wykroczenie, jeżeli wartość mienia nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, w takim wypadku sprawca podlegać będzie karze grzywny albo karze nagany.

Nieumyślne paserstwo – art. 292 k.k. – czy jest szansa na obronę przed sądem?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *