Dozór elektroniczny od momentu wejścia w życie słynnej nowelizacji z lipca 2015 r., przestał być jednym z systemów odbywania kary pozbawienia wolności, polegającym na odbywaniu kary poza zakładem karnym. Od tej pory, osoby, które zostały skazane na karę pozbawienia wolności po 1 lipca 2015 r. – bez względu na długość i ilość orzeczonych kar – nie będą miały możliwości starania się o odbywanie kary pozbawienia wolności w tym systemie, co oznacza, że teraz karę w systemie dozoru mogą odbywać wyłącznie osoby skazane na karę ograniczenia wolności.

Nowe przepisy zastosowanie znajdą jednakże tylko do tych skazanych, których wyroki uprawomocniły się po dacie wejścia w życie nowych przepisów, a zatem jeżeli wobec sprawcy został wydany prawomocny wyrok skazujący na karę nie dłuższą niż 1 rok pozbawienia przed dniem 1 lipca 2015 r., wówczas zastosowanie znajdą poprzednio obowiązujące uregulowania dotyczące dozoru elektroniczne, a więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby w takim przypadku złożyć wniosek o udzielenie zgody na odbywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego jest niewątpliwie dla skazanego bardzo atrakcyjne, gdyż mimo orzeczonej kary pozbawienia wolności skazany może praktycznie normalnie funkcjonować w społeczeństwie oraz prowadzić dotychczasowe życie rodzinne i zawodowe, nie dziwi więc fakt, że wielu skazanych chce z tego środka wykonywania kary skorzystać i składa w związku z tym stosowne wnioski do sądu.

Złożenie wniosku do sądu o dozór elektroniczny nie gwarantuje jednakże, że sąd na zastosowanie dozoru elektronicznego wyrazi zgodę, najistotniejsze bowiem jest jego właściwe uzasadnienie i przekonanie sądu, że dozór elektroniczny jest wystarczający do wykonania orzeczonej kary.

Udzielenie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego możliwe jest tylko w sytuacji, gdy łącznie spełnione zostaną następujące warunki: wobec skazanego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą 1 roku, a orzeczona kara nie nastąpiła w warunkach recydywy, zastosowanie dozoru jest wystarczające dla osiągnięcia celów kary, skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na zastosowanie wobec niego dozoru elektronicznego oraz gdy odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego.

Skazanemu można udzielić zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, jeżeli względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji, a także inne szczególne okoliczności nie przemawiają za potrzebą osadzenia skazanego w zakładzie karnym, a w przypadku skazanego, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawiają dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego.

We wniosku o udzielenie zgody na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, wykazać zatem należy przede wszystkim, że skazany nie jest osobą zdemoralizowaną i nie ma potrzeby, aby orzeczoną karę wykonywać w warunkach izolacyjnych, a ponadto, że odbycie kary w warunkach wolnościowych zapobiegnie np. utracie pracy przez skazanego bądź pozwoli mu nadal prowadzić własną działalność, która przynosi środki niezbędne do utrzymania rodziny. Zastosowanie dozoru elektronicznego zasadne staje się również ze względu na sytuację rodzinną i więzi skazanego z bliskimi, gdy np. skazany opiekował się chorym członkiem rodziny, bądź gdy jest jedynym żywicielem rodziny. Także chęć kontynuowania bądź podjęcia nauki pozytywnie świadczy o skazanym i podniesienie takiego argumentu we wniosku o zastosowanie dozoru elektronicznego wywoła pozytywne odczucie w stosunku do osoby skazanego.

Oceniając zasadność złożonego wniosku, sąd będzie badał, czy za jego uwzględnieniem przemawia dotychczasowy sposób życia skazanego, a więc np. czy skazany był wcześniej karany za inne przestępstwa, jak skazany zachowywał się po uprawomocnieniu się wyroku skazującego, jak przedstawia się sytuacja zawodowa i rodzinna skazanego, oraz jaką postawę i zachowanie skazany prezentował podczas pobytu w zakładzie karnym, jeśli wykonywanie kary pozbawienia wolności już się rozpoczęło.

We wniosku o udzielenie zgody na objęcie dozorem elektronicznym istotne zatem jest, aby skazany przedstawił siebie z jak najlepszej strony, jako osobę niezdemoralizowaną, której proces resocjalizacji nie wymaga zastosowania kary polegającej na bezwzględnym pozbawieniu wolności. W takim przypadku dobrze jest również szczegółowo przedstawić sądowi w jaki sposób skazany wykorzysta czas, który w wyniku uwzględnienia wniosku o dozór elektroniczny, będzie mógł spędzić na wolności, a więc, np. że podejmie lub będzie kontynuować naukę, że w przypadku uzależnienia od alkoholu zapisze się na stosowną terapię, itp.

Korzystnie jest również każde przedstawione przez skazanego twierdzenie świadczące o jego zachowaniu i przemawiające za odstąpieniem od wykonania kary bezwzględnego pozbawienia wolności, stosownie udokumentować, np. zaświadczeniami z właściwych instytucji. Także krótkie wystąpienie i ustne przedstawienie osoby skazanego oraz argumentów podniesionych we wniosku, podczas posiedzenia sądowego na którym wniosek o zastosowanie dozoru elektronicznego będzie rozpoznawany, może przynieść pozytywny rezultat.

Jak przekonać Sąd do uwzględnienia wniosku o dozór elektroniczny?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *